Demokrati progresiv Abdul El-Sayed korri një fitore historike në shtetin kyç të Miçiganit dhe u bë myslimani i parë i zgjedhur ndonjëherë në Senatin e SHBA-së. Udhëtimi i tij drejt Uashingtonit u shënua nga akuza të ashpra nga republikanët, por edhe nga një tradhti tronditëse brenda partisë së tij në fund të fushatës.
Vetëm në moshën 30 vjeç, ai u bë drejtor i departamentit të shëndetësisë të Detroitit dhe hyrja e tij në politikë u nxit nga kriza e ujit në Flint. Në vitin 2007, ish-Presidenti Bill Clinton i tha se kishte një ‘dhunti të lindur për politikë’.
Pikëpamjet e tij mbi Lindjen e Mesme kanë shkaktuar më shumë polemika. Ai e quajti luftën në Gaza një gjenocid dhe kritikoi ashpër lobin AIPAC. Ai u vu në shënjestër nga republikanët për besimin dhe pikëpamjet e tij dhe Donald Trump e quajti atë xhihadist, të cilit El-Sayed iu përgjigj: “Le të më quajnë si të duan, pas nëntorit do të duhet të më quajnë senator”.
Pasi ai mundi me një diferencë të ngushtë përfaqësuesen e moderuar Haley Stevens në zgjedhjet paraprake, marrëdhëniet brenda partisë u prishën. Pas një mosmarrëveshjeje për reklamat që lidheshin me Izraelin, El-Sayed i tha asaj se nuk ishte e mirëpritur në konventën e partisë.
Vetëm dy ditë para zgjedhjeve, Stevens krijoi një precedent. Ajo i ktheu publikisht shpinën partisë dhe mbështeti republikanin Mike Rogers , duke thënë se ata po merrnin “urrejtje” nga kandidati demokrat. Ndërsa ndihmësit e saj dhanë dorëheqjen, Chuck Schumer e quajti veprimin e saj një “tradhti të urryer” dhe El-Sayed thjesht e injoroi situatën.
Në fjalimin e tij të fitores, ai u dërgoi gjithashtu mesazhe të qarta rivalëve të tij: i tha Mike Rogers të shijonte daljen në pension sepse ai zgjodhi urrejtjen, ndërsa Michigan zgjodhi shpresën, dhe i shtoi zëvendëspresidentit JD Vance, duke përdorur një shprehje arabe, se kishte një ironi të bukur në faktin se ai do të duhej të bënte betimin e tij të detyrës në janar.
Ai i tha Donald Trump se, meqenëse kishte probleme me emrin e tij, mund ta quante thjesht “senator” në janar. Ai gjithashtu përfundoi duke iu drejtuar AIPAC-ut, i cili shpenzoi miliona kundër tij, duke i falënderuar ata që i dhanë mundësinë t’i mposhtte dy herë.