Die. Tet 18th, 2026

Studimi: Deri më 2050, 220 milionë njerëz rrezikojnë të mbesin pa ujë

Deri në vitin 2050, pothuaj 220 milionë banorëve të qyteteve mund t’u mohohet qasja në ujë të rrjedhshëm.

Alarmi ngrihet nga një studim i botuar në revistën Nature Cities, i cili analizoi më shumë se 100 qendra urbane në Azi, Afrikë dhe Amerikën Latine.

Studimi u krye nga Qendra Evropiane e Qendrës së Shkencës së Kompleksitetit në Vjenë dhe Banka Botërore, identifikoi shkakun e problemit në rritjen e pakontrolluar të qyteteve, duke demonstruar se planifikimi urban do të jetë thelbësor për popullsitë në rritje të së ardhmes.

Qytetet që zgjerohen si Nju Delhi në Indi, Kajro në Egjipt dhe Bogota në Kolumbi, tashmë përballen me sfida të shumta: sipas studiuesve të udhëhequr nga Rafael Prieto-Curiel i CSH, banorët e tyre përballen me fatura uji 75% më të larta se ata në qendrat urbane më kompakte, dhe ata që jetojnë në lagje periferike kanë 40% më pak qasje në infrastrukturën kritike sesa ata që jetojnë në qendër të qytetit.

Por popullsia e këtyre qyteteve pritet të rritet më tej në dekadat e ardhshme.

Edhe qytetet afrikane përballen me sfida të veçanta, me popullsinë e tyre që pritet të rritet nga 550 milionë në vitin 2018 në gati 1.5 miliardë deri më vitin 2050.

Për këto aglomerate të mëdha urbane, studiuesit theksuan se mënyrat se si ato zgjerohen do të jenë thelbësore për të siguruar aksesin në ujë të rrjedhshëm dhe kanalizime për sa më shumë njerëz të jetë e mundur.

Çelësi është të ruhen dimensionet kompakte dhe të rritet dendësia e ndërtesave, në vend që të vazhdohet rritja horizontale dhe të rritet sipërfaqja e tokës së zënë.

Studimi, megjithatë, thekson se kjo nuk është zgjidhja për të gjitha problemet: edhe disa lagje të varfra me popullsi të dendur, të tilla si Rocinha në Rio de Janeiro, kanë akses të dobët në kanalizime dhe ujë të pijshëm.

Postime të Ngjashme

Diamanti rozë mbretëror që u vodh dhe u gjet brenda një molle, ekspozohet pas 100 vjetëshNjë diamant i rrallë rozë, i njohur si “Grand Condé”, do të ekspozohet në Francë për herë të parë që nga viti 1926, kur u vodh gjatë një grabitjeje në kështjellën historike Château de Chantilly. Guri i çmuar, me peshë nëntë karatësh dhe me formë dardhe, konsiderohet një prej xhevahireve të rralla mbretërore që i mbijetuan Revolucionit Francez. Ai do të qëndrojë i ekspozuar në Muzeun Condé, në Château de Chantilly, deri më 3 janar. Historia e diamantit është po aq e pazakontë sa edhe vlera e tij. Në tetor të vitit 1926, hajdutët hynë gjatë natës në kështjellë dhe e vodhën gurin e çmuar, të cilin më pas e fshehën brenda një molle të zgavruar. Diamanti u zbulua disa javë më vonë, në rrethana të pazakonta. Një shërbëtore e uritur, në hotelin ku po qëndronin hajdutët, kafshoi mollën dhe hasi në gurin e çmuar, duke zbuluar kështu vendin ku ishte fshehur. Drejtori i muzeut, Mathieu Deldicque, deklaroi se, megjithëse historia mund të duket e pabesueshme, ajo ishte raportuar gjerësisht në gazetat e kohës. Ekspozimi i diamantit vjen në një kohë kur institucionet kulturore evropiane janë përballur me grabitje të bujshme, përfshirë vjedhjen e bizhuterive në Muzeun e Luvrit në Paris. I pyetur nga CNN për rreziqet e mundshme të ekspozimit të një objekti kaq të rrallë, Deldicque nuk bëri të ditur shumën për të cilën është siguruar diamanti, por theksoi se janë kryer studime të gjera shkencore për të përcaktuar karakteristikat e tij dhe për ta identifikuar në mënyrë unike. Përveç diamantit, ekspozita përfshin rezultate të analizave shkencore dhe materiale arkivore të papublikuara më parë, të cilat hedhin dritë mbi historinë e tij dhe grabitjen që ndodhi gati një shekull më parë.